Old Board
ธันวาคม 14, 2017, 10:17:01 PM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
ข่าว: SMF - Just Installed!
 
   หน้าแรก   ช่วยเหลือ ค้นหา เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
หน้า: 1 ... 10 11 [12] 13 14
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ท่องแดนตะวันตก  (อ่าน 55926 ครั้ง)
Red Sun
Full Member
***
กระทู้: 767


ตะวันเพลิง


ดูรายละเอียด
« ตอบ #165 เมื่อ: เมษายน 30, 2006, 04:47:37 PM »

รีบตื่นมาตามลุงเรดค่ะ
ลุงช่างเป็นคนชอบหาเรื่อง(มาเล่า)ได้ดีจัง เจ๋ง

บางที่ก็ชอบหาเรื่องปวดหัว เป็นบ่อยเหมือนกันครับ




อิ่มใจค่ะ ยิงฟันยิ้ม
ดีใจครับ   ยิ้มเท่ห์


เป็นคู่เดินทางที่ไม่น่าเชื่อว่าพบกันโดยไม่ได้นัดหมายเพราะไปกันได้ดีจัง  จะต่างบ้างก็ตรงที่ ชัยหล่อกว่าลุงนิ้ดดด.. ยิ้มกว้างๆ

โกรธ ฮะแอ้ม ๆ  ขอโทษนะครับ  เรื่องนี้ อ่อนไหวมากๆ  
เรื่องความเชื่อทางศาสนา  ความคิดทางการเมือง และสำหรับผมรวมเรื่องความหล่อไปด้วย ฮืม แม้จะนิ้ดดดด . . นึงก็ไม่ได้

ฮี่ๆ  ยิงฟันยิ้ม  ยิงฟันยิ้ม ล้อเล่นนะ


หายเมื่อยขาแล้วเดินต่อไวไว วัยรุ่นใจร้อนค่ะ
ยังไม่หายเลยครับ  ยังเดินเป็นชายพิการ เขยกๆ อยู่เลย  แต่อาการบวมยุบไปแล้ว  คาดว่าจะหายในเร็ววันนี้ครับ  จะพยายามเดินต่อครับ  โปรดอดใจรอ


อ้อ สงสัยว่าทำไมควายชอบกินเกลือคะลุง?
เอาละซิ  นี่เป็นปัญหาส่วนตัวนะคุณ  ยิ้มเท่ห์

จะพยายามตอบนะครับ  แล้วอย่าสงสัยต่อละว่า    ทำไมถึง  เข้าใจ วัว ควาย ดีจัง  ยิงฟันยิ้ม

คือตามธรรมชาติของสัตว์นะครับต้องการแร่ธาตุเป็นปกติอยู่แล้ว เราคงจะเคยได้ยินว่า ดินโป่งตามธรรมชาตินั้น มักจะเป็นที่ชุมนุมของสัตว์มากินแร่ธาตุที่แต่ละตัวต้องการ  นายพรานก็มักจะไปดักสัตว์ตามแหล่งดินโป่งเหล่านั้น  ทีนี้พวกสัตว์เลี้ยงเช่น วัว ควาย มันไม่มีดินโป่งกิน แต่มันก็มีความต้องการแร่ธาตุ สารอาหารที่หาไม่ได้ในใบไม้ที่มันกิน  แต่มีอุดม ในเกลือแกงที่มนุษย์มี  ในฐานะมนุษย์ผู้มีปัญญา จึงจับจุดอ่อนของสัตว์ในเรื่องนี้ได้  จึงนำมาหาประโยชน์ในการควบคุมสัตว์ให้อยู่ใต้การปกครอง  ให้เป็นทาสตลอดไป  อย่างไรไงครับ



ถามหน่อยเดียวตอบซะ  ยาววววว เชียวนะคะ  คุณเรด ยิ้มเท่ห์



« แก้ไขครั้งสุดท้าย: เมษายน 30, 2006, 04:53:12 PM โดย Red Sun » บันทึกการเข้า

ตะวันเพลิง
Red Sun
Full Member
***
กระทู้: 767


ตะวันเพลิง


ดูรายละเอียด
« ตอบ #166 เมื่อ: เมษายน 30, 2006, 05:04:54 PM »

ตามมาติดตามเรื่องราวของลุงเรดฯ
ลุงเล่าได้สนุกดีจัง เหมือนได้ร่วมเดินทางไปด้วย
ในป่าเขาบ้านเรายังอุดมสมบูรณ์อยู่บ้างนะค่ะ
มีทั้งผัก ผลไม้ และยา
แต่ลุงเจ็บขา เจ็บเข่า ถ้าไม่ต้องกลับมาเลือกตั้ง
ลุงคงพักอยู่ในนั้นอีกหลายวันซิท่า
ขอบคุณที่เอาภาพสวย ๆมาฝาก


ยินดีครับป้าดวง  แต่ป่าเขาที่นี่ไม่ใช่แค่ยังอุดมสมบูรณ์อยู่บ้างหรอกนะครับ  ต้องบอกว่า ยังสมบูรณ์อยู่มาก   อันนี้ต้องยกความดีความชอบให้พี่น้องชาวกะเหรี่ยงของเรา  ที่มีวิถีชีวิตที่เคารพป่าและมีภูมิปัญญาที่งดงามตกทอดกันมาถึงลูกหลานในปัจจุบัน
แต่วิถีทุน แบบผลาญทรัพยากรก็กำลังรุกคืบเข้ามาอย่างน่ากลัวเช่นกัน

ที่จริงผมไม่สามารถกลับมาเลือกตั้งได้ทันหรอกครับ  แต่ว่า . .
มีปาฏิหารย์เกิดขึ้น  ตอนนี้ขออุบไว้ก่อน    ยิ้มเท่ห์

กำลังจะเล่าต่อครับ
บันทึกการเข้า

ตะวันเพลิง
Red Sun
Full Member
***
กระทู้: 767


ตะวันเพลิง


ดูรายละเอียด
« ตอบ #167 เมื่อ: เมษายน 30, 2006, 05:14:04 PM »


 ยิงฟันยิ้ม  ภาพสวยสุดๆ.. เห็ดสดสุดๆ..หมากเล็บเหมียวฉ่ำหวานสุดๆ..คนเล่าๆได้สนุกสุดๆ...คนตามอ่านได้แต่อิจฉาตาร้อนสุดๆ...แต่ก็อยากอ่านอยากชมภาพสุดๆเช่นกันจ๊ะ..ที่สุดก็ขอบคุณสุดๆที่นำมาฝากเจ้าค่ะ



แหมรู้สึกดีจังเลยครับ ที่มีการตอบรับอย่างอบอุ่นจากแฟนเพลง
(หมั่นไส้ นายเรดซันจัง  ทำยังกะเป็นดารา)

ฮี่ๆ  ยิงฟันยิ้ม  สร้างบรรยากาศ วันหยุดให้สนุกสนานขึ้นหน่อยน่ะครับ

ขอบคุณครับป้าสุขใจที่เข้ามาชมและให้กำลังใจ  ทำให้อยากเล่าต่อ   ทั้งที่รู้ว่ายังมีจุดอ่อนอยู่มากในการเล่าเรื่อง  แต่ก็จะพยายามครับ
บันทึกการเข้า

ตะวันเพลิง
พิณไร้สาย
Jr. Member
**
กระทู้: 120



ดูรายละเอียด
« ตอบ #168 เมื่อ: เมษายน 30, 2006, 05:21:41 PM »

เช้าวันที่จะเดินทางไปแม่จันทะผมชี้ภูก่องแก๊งให้ลูกดูแล้วบอกว่า
ลุงเรดจะไม่กลับพร้อมพวกเรา แต่จะเดินข้ามภูลูกโน้นไปทางเมืองกาญฯ ลูกหาว่าผมโกหก
พอวันเดินทางกลับ แกรู้ว่าลุงเรดไม่กลับด้วยจริงๆ แกทึ่งมาก
ผมเลยได้โอกาสสอนไปว่า นี่ไงถ้าเราไม่ยอมจำนนต่ออุปสรรคหรือความยากลำบากใดๆ
ขอใจมุ่งมั่นความสำเร็จหรือชัยชนะจะได้มาแน่นอน
ตอนนี้ลุงเรดเป็นฮีโร่ของแกไปแล้วครับ  ยิ้มเท่ห์
บันทึกการเข้า
Red Sun
Full Member
***
กระทู้: 767


ตะวันเพลิง


ดูรายละเอียด
« ตอบ #169 เมื่อ: เมษายน 30, 2006, 09:30:19 PM »

โอ้โฮ!  อย่างนั้นเชียวหรือครับ  

นี่เป็นข่าวดีสำหรับผมมากๆ เลยครับ  เป็นความฝันอย่างหนึ่งของผม  ที่อยากเห็นเยาวชนไทย  กล้าออกสู่โลกกว้าง  กล้าใช้ชีวิตอย่างที่ตนฝัน  ฝ่าข้อจำกัดต่างๆ ออกไปให้ได้   เรายังมีตัวอย่างในเรื่องเหล่านี้น้อยเกินไป

ผมอยากเป็นส่วนหนึ่งในการจุดประกายให้ลูกหลานเราครับ

ปีหน้าคงลำบากลุงพิณ ต้องมาเดินด้วยกันซะละมั้ง
 ยิ้มกว้างๆ
บันทึกการเข้า

ตะวันเพลิง
Guard
YaBB God
*****
กระทู้: 1673


มองหาก็มองหาย


ดูรายละเอียด
« ตอบ #170 เมื่อ: พฤษภาคม 01, 2006, 12:27:56 AM »

ทากสินมากไหมครับลุงเรดฯ

สี่ปีก่อนเดินขึ้นค่ายเขต 2 ท่าควนไม้ดำตรัง
เข้าไปที่หนาน(น้ำตก)ที่ใช้ผลิตไฟฟ้าพลังน้ำ
เจอมหาทากสิน ตอนแรกก็แหยงๆ นานเข้าชักคุ้น
แต่ก็ยังกลัวอยู่ดี ยิงฟันยิ้ม ฮืม อายจัง
บันทึกการเข้า
Red Sun
Full Member
***
กระทู้: 767


ตะวันเพลิง


ดูรายละเอียด
« ตอบ #171 เมื่อ: พฤษภาคม 01, 2006, 07:29:06 AM »

ตอบลุงกาจ

ปกติผมจะไม่กลัวทากเลย  เวลาโดนทากเกาะ จะเด็ดออกมาคลึงเล่น  จนมันกลายสภาพเป็นเนื้อเดียวกันแบบลูกชิ้น  แล้วค่อยป้ายก้อนเนื้อเล็กๆ นี้ฝากไว้กับต้นไม้ข้างทาง   ทำอย่างนี้ประจำ

จนกระทั่งครั้งนี้แหละ  ที่ทากมันเอาคืนผมบ้าง  
ก็สาสมกันดีละครับ

ผมตั้งชื่อตอนเอาไว้แล้ว ว่า . . " ประจำเดือนมาเมื่ออายุมีเลขห้านำหน้า"

โปรดติดตามตอนต่อไป . .
บันทึกการเข้า

ตะวันเพลิง
Red Sun
Full Member
***
กระทู้: 767


ตะวันเพลิง


ดูรายละเอียด
« ตอบ #172 เมื่อ: พฤษภาคม 01, 2006, 07:33:27 AM »

ต้องกราบขออำไพ  มิตรรักแฟนเพลงทุกท่าน

นายเรดซัน จำต้องขอลาพักร้อน 1 สัปดาห์ พาคนสำคัญของชีวิต 2 คนไปพักผ่อน  เขาเรียกร้องมา

ก็คงเป็นหาดทรายชายทะเลใกล้ๆ นี่ละครับ

จึงเรียนมาเพื่อ . .  เพื่อลาพัก 7 วันครับท่านทั้งหลาย

ขอบคุณครับ
บันทึกการเข้า

ตะวันเพลิง
afterImage
Full Member
***
กระทู้: 691


สวัสดีจ้า


ดูรายละเอียด
« ตอบ #173 เมื่อ: พฤษภาคม 03, 2006, 08:44:47 PM »

เที่ยวให้สนุกครับ



 ยิ้มกว้างๆ ยิ้มกว้างๆ ยิ้มกว้างๆ
บันทึกการเข้า
Red Sun
Full Member
***
กระทู้: 767


ตะวันเพลิง


ดูรายละเอียด
« ตอบ #174 เมื่อ: พฤษภาคม 10, 2006, 06:46:58 PM »

เที่ยวให้สนุกครับ



 ยิ้มกว้างๆ ยิ้มกว้างๆ ยิ้มกว้างๆ

ขอบคุณครับลุง  

เดี๋ยวผมเล่าต่อนะ  ขาดหายไปหลายวัน

ยิงฟันยิ้มเฒ่าเรดหายไปหลายวันแล้ว ชะโงกหาทุกวัน ไม่รู้หายไปไหน
ที่แท้ก็ไปทะเล

นี่ตั้งเกือบสองอาทิตย์แล้ว ยังไม่ยอมลงจากเขาเลย แล้วเมื่อไหร่จะถึงจะแก ล่ะนี่.. ยิ้มเท่ห์

ฮ่า ฮ่า  ตาเฒ่าฯ  วันนี้ว่าจะลงแล้วละ   . .  

เตรียมตัว . .   แลนนนนน    ดิ้งงงงงงงง . .

โครม!   โอ๊ย . .    โอย .  .  อูย . .  

นั่นแหละครับ  สภาพผมในวันนั้น

  ยิ้มกว้างๆ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤษภาคม 10, 2006, 06:53:07 PM โดย Red Sun » บันทึกการเข้า

ตะวันเพลิง
Red Sun
Full Member
***
กระทู้: 767


ตะวันเพลิง


ดูรายละเอียด
« ตอบ #175 เมื่อ: พฤษภาคม 10, 2006, 09:40:57 PM »

รำพึงรำพันในป่า(ที่ต้องเดิน)ช้าช้า

“ชีวิตเราต้องพึ่งพาคนอื่นมากเหลือเกิน  ตอนเราเกิดมาดูโลก ก็ต้องอาศัยพ่อแม่ดูแลเราอยู่หลายปี กว่าจะช่วยตัวเองได้  พอตอนแก่ใกล้ตายก็ต้องอาศัยคนอื่นมาดูแลเราอีก  แต่ระหว่างนั้นสิ  - ระหว่างเกิดจนถึงตาย -  เราต้องพึ่งพาคนอื่นอีกไม่รู้เท่าไหร่ต่อเท่าไหร่”     “โอ . .  ช่างมากมายเหลือเกิน”

ครูมอรี่พูดให้มิทช์ฟัง    จากเรื่อง “วันอังคารกับครูมอรี่”

ระหว่างที่เดินอยู่บนเขาสูงผมก็คิดอะไรไปเรื่อยๆ  พอดีคำพูดของครูมอรี่มันดังเข้ามา  ก็คิดว่า  อืม . .  จริงแฮะอย่างตัวเราเนี่ย  มาม่งกั๊วก็ต้องอาศัยเพื่อนมา   อยากเดินป่า มาจะแก ก็ต้องอาศัยบริการของชัย  หลายๆ เรื่อง  หลายๆ กรณีต้องพึ่งพาผู้อื่นทั้งนั้น  ดังนั้นจงทำประโยชน์ให้ผู้อื่นบ้าง ถ้าทำอะไรไม่ได้มากนัก  อย่างน้อยก็อย่าสร้างความเดือดร้อนให้ก็ยังดี  

เดินไปคิดไป   หายใจยาวๆ อย่างรู้คุณค่าว่าอากาศที่กำลังสูดเข้าระบายออกอยู่ขณะนั้นมันระดับพรีเมี่ยมเชียวนะ  มีเงินก็ซื้อไม่ได้   ยิ้มไปเดินไป   เจอต้นไม้น่ารักๆ ก็โอบกอดกันสักพักเหมือนเพื่อนเก่ามาพบกัน   ชัยทำหน้ามีคำถามเมื่อเห็นผมกอดต้นไม้บ่อยๆ   แต่ชัยเข้าใจง่ายเมื่อผมบอกเขาว่า  “ต้นไม้ใหญ่ๆ อายุมากๆ นั้นมีพลังชีวิตมาก  พลังชีวิตที่ชาวจีนเรียกว่า  ชี่   อินเดียเรียกว่า ปราณ    ยิ่งต้นไม้ที่ยืนต้นอยู่ในป่าที่สงบ ปราศจากการแผ้วพานจากมนุษย์กิเลสหนา เช่นบนเขาสูงแห่งนี้ จึงสมควรกอดให้มากๆ เข้าไว้”   ว่าแล้วผมก็กอดเข้าอีกต้นด้วยความรัก

“เมื่ออยู่ท่ามกลางธรรมชาติที่ยิ่งใหญ่  ก็จงทำตัวให้เป็นธรรมชาติเข้าไว้”  อันนี้ผมว่าของผมเองนะ (ฮี่ ฮี่ ห้วนๆ ชอบกล)   ทำอย่างไรล่ะ?  ทำตัวให้เป็นธรรมชาติเนี่ย . .  คราวนี้ต้องอ้างผู้รู้ซะหน่อย  ผู้รู้กล่าวว่า . .

“ในกระบวนการธรรมชาติ  อนาคตเป็นสิ่งที่ไม่จำเป็นเลย  ท่านต้องมีชีวิตอยู่อย่างเป็นธรรมชาติ  อยู่กับปัจจุบันเท่านั้น  ช่วงเวลาข้างหน้ามันจะมาด้วยตัวของมันเอง   มันก็เหมือนกันการที่เด็กเติบโตเป็นหนุ่มเป็นสาว  เราไม่ต้องวางแผนใดๆ ทั้งสิ้น  มันเป็นไปด้วยตัวของมันเอง  มันเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ”

ผมไม่อยากพลาดโอกาสของปัจจุบันขณะ  ผมจึงไม่คิดถึงอนาคตอะไรทั้งนั้น  ไม่สนใจว่าจะถึงจะแกเมื่อไหร่  อีกนานแค่ไหนจะพบน้ำดับกระหาย  ปล่อยเรื่องที่ต้องกังวลไปให้หมด  อยู่กับภาพ และอากาศดีๆ รอบกาย  อยู่กับความรู้สึกปรีดา  ความรู้สึกโชคดีที่มีโอกาสพิเศษในครั้งนี้

บันทึกการเข้า

ตะวันเพลิง
Red Sun
Full Member
***
กระทู้: 767


ตะวันเพลิง


ดูรายละเอียด
« ตอบ #176 เมื่อ: พฤษภาคม 10, 2006, 09:48:32 PM »




"พี่ . .  นี่ตัวอะไร?"  ชัย ชี้ให้ผมดู

"ไม่เคยเห็นเลยแฮะ"  ผมเพิ่งเคยเห็นนี่แหละ

เจ้าตัวขาวๆ มีขนรุงรังนี่เดินไปเดินมาได้ด้วยนะ
บันทึกการเข้า

ตะวันเพลิง
Red Sun
Full Member
***
กระทู้: 767


ตะวันเพลิง


ดูรายละเอียด
« ตอบ #177 เมื่อ: พฤษภาคม 10, 2006, 09:56:22 PM »





"พี่  จำเขาลูกนี้ไว้นะ  จะแกอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเขาลูกนี้"

"ถ้าเห็นเขานี้แสดงว่า ไม่ไกลแล้ว"

ชัย ชี้ให้ดูหลักหมายสำหรับชาวป่า  ฝนตั้งเค้ามาแล้ว
เห็นท่าจะต้องเดินตากฝนกันแล้วละ
บันทึกการเข้า

ตะวันเพลิง
Red Sun
Full Member
***
กระทู้: 767


ตะวันเพลิง


ดูรายละเอียด
« ตอบ #178 เมื่อ: พฤษภาคม 11, 2006, 01:10:03 AM »

รำพึงรำพัน(2)


ในเรื่อง “เงือกน้อย” (Little Mermaid)  ของ ฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์สัน   เงือกน้อย ต้องยอมสูญเสีย เสียงอันไพเราะให้กับแม่มดและได้รับความเจ็บปวดทุกย่างก้าวราวเดินบนมีดโกน  เพื่อแลกกับการมีขาสำหรับเดิน เงือกน้อยต้องการใช้ชีวิตอย่างมนุษย์ จะได้อยู่ใกล้เจ้าชายที่เธอรัก

ผมเคยสงสัยว่า  ความเจ็บปวดของเงือกน้อย  ในทุกย่างก้าวที่เธอเดินนั้น จะเจ็บปวดสาหัสสักขนาดไหน

ครานี้ผมมีโอกาสแล้วที่พอจะเข้าใกล้ความรู้สึกนั้นบ้าง

ราวบ่ายสองโมง  ฟ้าเริ่มมืดครึ้ม  ลมแรง   เป็นที่แน่นอนแล้วว่า ฝนจะตกลงมาในไม่ช้า  ต้องเอากล้องถ่ายรูป, โทรศัพท์  ใส่ถุงพลาสติคไว้ก่อน  นอกนั้นไม่มีอะไรต้องห่วงอีกแล้ว    เดินตากฝน ก็เย็นดีนี่นา

เมื่อฝนตก ทางเปียก  ทางที่ลื่นอยู่แล้วเพราะมีใบไม้แห้งหนาๆ ก็ยิ่งลื่นเข้าไปใหญ่  ประกอบกับเริ่มลงเขา  ข้อเข่าต้องทำงานหนักกว่าปกติถึงสามเท่า(จากหนังสือ “หมอชาวบ้าน”)    ความเจ็บเข่าข้างซ้ายเริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆ  ตรงนี้ละ  เรื่องของเงือกน้อยผุดขึ้นทันที  ทำให้ผมคิดว่า  ความรู้สึกของเงือกน้อยกับผมน่าจะใกล้เคียงกันบ้างนะ  เพราะผมก็เจ็บปวดทุกย่างก้าวเช่นกัน  เราต่างก็ยอมเจ็บเพื่อให้ใกล้ชิดกับสิ่งที่เรารัก   เธอรักเจ้าชาย  ส่วนผมรักการเดินทาง  รักการผจญภัย   แต่ที่ผมไม่รู้ก็คือ  เงือกน้อยเลือกจะตอบโต้สถานการณ์ที่มีทุกขเวทนานั้นอย่างไร

หลายปีก่อนผมได้อ่านหนังสือเล่มหนึ่ง  ของสำนักพิมพ์หมอชาวบ้าน  จำชื่อเรื่องไม่ค่อยได้  ทำนองว่า  “. . พิชิตมะเร็ง”  อะไรนี่แหละ  เป็นเรื่องของ สัตวแพทย์หนุ่มชาวเมลเบอร์น  เป็นมะเร็งกระดูกระยะสุดท้าย  หมอบอกว่าให้กลับไปอยู่บ้านเถอะ  หมอช่วยอะไรไม่ได้แล้ว  แต่หมอเอียน กรอเลอร์คนนี้  ไม่ยอมแพ้  เมื่อแพทย์แผนปัจจุบันหมดทางรักษา  เขาและภรรยาก็ช่วยกันค้นหาแนวทางในการรักษากันเอง  และก็ได้พบแพทย์ทางเลือกสายหนึ่ง   ในที่สุดหมอเอียนก็หายขาดจากมะเร็ง  ใช้ชีวิตเป็นปกติได้   สิ่งหนึ่งจากหนังสือเล่มนี้ที่ผมนำมาใช้แล้วได้ผลหลายครั้งก็คือ  การเผชิญกับความเจ็บปวด  ผมเคยลองใช้ระหว่างนอนให้หมอกรอฟัน  และอีกหลายกรณี เช่น แมลงสัตว์กัดต่อย  น้ำร้อนลวก  อืม  มันได้ผลแฮะ  

 เอียน  กรอเลอร์ พูดถึงความเจ็บปวดว่า   เมื่อความเจ็บปวดเกิดขึ้นเรามักจะทำให้มันเจ็บเพิ่มเข้าไปอีกด้วยการผสมผสานความคิดของเราเข้าไปในความเจ็บนั้น   เช่น  “เจ็บจังโว้ย   โอ๊ย! ทำไมเป็นอย่างนี้วะ”  หน้านิ่ว คิ้วขมวด เต็มไปด้วยความไม่พอใจ  กระทั่งล้นไปด้วยความโมโหโกรธขึ้ง  เมื่อเป็นเช่นนี้ ความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นก็ยิ่งจะบดขยี้เราหนักเข้าไปอีก

วิธีที่เขาแนะนำก็คือ . .

โปรดติดตามตอนต่อไป
บันทึกการเข้า

ตะวันเพลิง
Rocky
Full Member
***
กระทู้: 203



ดูรายละเอียด
« ตอบ #179 เมื่อ: พฤษภาคม 11, 2006, 01:41:23 AM »

ลุงเรด โกรธ ทิ้งท้ายไว้แบบนี้  ร้ายกาจ   ยิงฟันยิ้ม อย่าทิ้งไว้นานนะ เดี๋ยวแฟนคลับท่องแดนตะวันตก จะเคือง จั่วหัวไว้น่าขี่ม้าไปอ่านไปจริงๆ  ยิงฟันยิ้ม อยากขี่ม้ามั้ยล่ะ Rocky สอนให้ได้นะ ครบสูตรคาวบอยตะวันเพลิงเลย เอหรือว่าจะขี่เป็นแล้วเนี่ย ดูอมภูมิ ลึกลับประหนึ่งคาวบอยทุ่งตะวันตกเลยนะนั่น ยิงฟันยิ้ม ยิ้มกว้างๆ ยิ้มเท่ห์ ยิ้ม
บันทึกการเข้า

คือบางสิ่งซึ่งกาลเวลาไม่อาจทำร้าย
คือบางทรงจำที่หัวใจจะไม่ลืม
หน้า: 1 ... 10 11 [12] 13 14
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1 RC3 | SMF © 2001-2006, Lewis Media | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!